เพิ่งจะกลับมาถึง Chicago เลยครับ ความตั้งใจตอนแรกที่จะเขียน blog ตั้งแต่อยู่ที่โน่นก็ทำได้แค่วันเดียว เพราะวันอื่นๆอินเตอร์เนทมีปัญหาตลอด เลยได้แต่ถ่ายรูปๆๆๆ ... จะเขียนแบบสั้นๆ ให้อ่านได้ง่ายๆ พร้อมรูปปลากรอบเร็วๆนี้แหละ

กำลังนั่ง update เรื่องชาวบ้านอยู่ เห็นเค้าเล่น tag กัน ก็อ่านไปเรื่อยๆ สนุกดี จนมาอ่านของน้อง Nath ถึงรู้ว่าตัวเองก็โดนเหมือนกันแฮะ

เริ่มจากเรื่องแรกคือชื่อ panuta เนี่ย คิดค้นขึ้นเมื่อตอนที่ต้องตั้งชื่อ email ของ Hotmail เมื่อสมัยนานมาแล้ว (ตั้งแต่ม.ต้นได้ล่ะมั้ง) ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าใช้ชื่อตัวเอง ผมชื่อจริงชื่อว่า ภาณุ หรือเขียนเป็น Panu แต่ว่า Hotmail มีชื่อ panu แล้ว ก็เลยเอา 2 ตัวแรกของนามสกุลมาต่อกลายเป็น panuta ซึ่ง ... ไม่เท่เลย! 555 แต่ก็ใช้มาจนไม่อยากเปลี่ยนแล้ว

เรื่องที่ 2 เป็นเรื่องเกี่ยวกับอดีตของวิศวกรคอมพิวเตอร์ เรื่องนี้เกิดตอนม.ต้น ตอนนั้นใช้คอมพิวเตอร์อยู่ในห้องสมุด เครื่องที่ผมเล่นอยู่ลง Windows 95 ไว้ ผมก็ใช้ไปเรื่อยๆ จนเสร็จ (ตอนนั้นจำไม่ได้แล้วว่าใช้ทำอะไร) จะปิดเครื่อง ... ปรากฏว่า ปิดเครื่องไม่เป็นครับ เพราะไม่เคยใช้ Windows 95 มาก่อน ... ลองกดโน่นกดนี่ก็ไร้วี่แวว ... ในเมื่อไม่รู้ว่าปิดยังไง ก็เลยใช้วิธีกดปุ่ม Power ค้างซะเลย ซึ่งมันก็จะดับฟุ้บ!ไปเลย พอปิดเสร็จ อาจารย์ที่อยู่แถวนั้นเกิดสงสัย เลยถามว่าปิดแล้วหรอ ปิดยังไง ผมก็ตอบไปว่า ปิดตามปกติแหละครับ ... แหลชัดๆ (ทำไมตอนนั้นถึงไม่ยอมถามคนอื่นก็ไม่รู้เหมือนกัน)

เรื่องที่ 3 เป็นนิสัยตัวเอง ที่เป็นคนชอบเก็บทุกอย่าง! คือแค่มันมีความหมายกับอดีตนิดๆหน่อยๆ ผมก็ชอบที่จะเก็บเอาไว้ ตั้งแต่ใบเสร็จ ตั๋วรถเมล์ บัตรผ่านประตู บัตรสมาชิก เกมกระดาษ ไพ่ สติกเกอร์ ตั๋วหนัง ฯลฯ ซึ่งมีตั้งแต่ของตอนประถม! อันที่เด็ด แล้วแปลกที่สุดก็เห็นจะเป็น ... ดิน ... ใช่ครับ ดินจริงๆ แต่ไม่ใช่ดินธรรมดาๆ มันเป็นดินเหนียวที่หยิบมาจากกองดินในโรงเรียน (ตอนชั้นประถมปลาย) คือเป็นเพราะบังเอิญ ครั้งแรกน่ะ หยิบมาเล่นๆ แล้วเอาเล็บขูดๆที่ก้อนดินอันนั้น ขูดไปซักพัก มันเป็นเงาแฮะ ... ก็ชักสนุก ขูดให้ทั่วก้อน จนเป็นเงาทั้งก้อน เหมือนก้อนหินในตู้ปลาเลย ... ก็นั่งขูดเล่นๆในห้องเรียนนี่แหละ ... ว่างๆ เบื่อๆ ก็ไปหยิบมาขูดอีก ก้อนที่ขูดเสร็จแล้วก็เก็บเอาไว้ ... จนถึงทุกวันนี้ ... ใครอยากรู้ว่าเป็นยังไง มาดูได้ที่บ้าน 555 (แต่ตอนนี้ไม่อยู่บ้าน อีกครึ่งปีจะกลับ)

เรื่องที่ 4 เป็นเรื่องน่าอาย ตอนนั้นอยู่ม.ต้น บ้านใหม่กำลังสร้างอยู่ แม่ก็กำลังเลือกๆของตกแต่งในบ้าน วันนั้นแม่พาไปเดินเล่นที่ร้านเฟอร์นิเจอร์ขนาดใหญ่ละแวกนั้น เพื่อจะดูกระเบื้องห้องน้ำ ผมก็ไปเดินๆช่วยเลือก เพราะว่าเป็นห้องน้ำในห้องนอนของผมเอง เดินๆก็ไปเห็นกระเบื้องมีลายรูปปลาสีสดๆ ก็นึกไปว่า เวลาอาบน้ำคงจะรู้สึกเหมือนอยู่ในน้ำ เพราะมีปลาอยู่รอบๆ ก็เดินไปหาแม่ที่กำลังคุยกับพนักงานร้านอยู่ บอกไปว่าอยากได้อันนั้น ซึ่งแม่ก็บอกว่าไม่ ... ก็เลยเถียงๆ บอกว่าห้องน้ำผมนะ ต้องเลือกเองสิ ... ก็เถียงกันไปมา ต่อหน้าพนักงานร้าน! ... สุดท้ายก็จบด้วยการ งอนตุ๊บป่อง เพราะแม่ก็ยืนกรานว่าไม่เอา ... แล้วรู้อะไรมั้ย ... กระเบื้องอันที่ผมดูน่ะ ... มันจะเป็นกระเบื้องห้องครัว!

เรื่องสุดท้าย ... ถ้าใครคิดว่าผมยังบริสุทธิ์อยู่ล่ะก็ ... คุณเข้าใจผิดแล้วครับ (ไม่ขอเปิดความคิดเห็นเรื่องนี้ รู้ไว้เฉยๆก็พอนะ ^-^)

เค้าเล่นกันไปเกือบหมดแล้วแฮะ จะ tag ใครดีล่ะ

พี่ข้าว

เพื่อนเมย์

เพื่อนเอ้

เพื่อนเสือ

คุณพี่ไท้ [เพิ่งเห็นว่าเขียนไปแล้ว -_-"]

รับไปนะ ^-^ ... บอกความจริงเกี่ยวกับตัวเองมา 5 ข้อ จากนั้นก็ส่งต่อให้คน 5 คน